Einsof

 

Weet,

Vóór het begin van de schepping was alleen het hoogste,

Alles met zich vullende licht.
Vrije,

Niet gevulde ruimte, was niet,
Slechts oneindig, gelijkmatig licht omvatte alles.

Toen besloot Hij om werelden en schepselen te scheppen,
Waardoor Hij Zijn volmaaktheid onthulde,
Hetgeen de reden voor het scheppen van werelden was.

Hij beperkte Zich in Zijn centrale punt, 
Perste het licht samen en verwijderde zich,
Vrije plaats bleef achter, de door niets gevulde ruimte,
Rondom het centrale punt,

Gelijkmatig samengeperst,

Zodat de lege plaats de vorm van een cirkel verkreeg,
Zo beperkte het licht zich.

En zie,

na het comprimeren,

in het centrum van de met licht gevulde ruimte
Vormde zich een ronde leegte,

Daarna,
Verscheen een plaats,

Waar creaties en creaturen kunnen bestaan.

En zie,

Een rechte straal strekte zich van het oneindige licht uit,
Van boven naar beneden daalde hij die lege ruimte binnen.
Strekte zich uit, dalend per straal, naar beneden,

het oneindige licht,
En alle werelden schiep hij volkomen,

in die lege ruimte.

Vóór die werelden was de Oneindige,
In Zijn volmaaktheid zó voortreffelijk,
Dat schepselen geen kracht hebben om Zijn volmaaktheid te bevatten.
Gevormd verstand kan Hem immers niet bereiken.
Voor Hem bestaat toch geen plaats, geen grens en tijd.

En langs de straal daalde het licht neer
Tot werelden,

In zwarte lege ruimte, waar alles zich bevindt.

En elke cirkel,

Van elke wereld,

 Nabij het licht gelegen - is waardig,
Totdat wij onze wereld van materie vinden in het centrale punt,
Binnen alle cirkels in het centrum van de gapende leegte.

En zo verwijderd van de Oneindige – verder dan alle werelden,
En daarom materieel zo eeuwig laag -
Immers binnen alle cirkels is hij -
In het middelste centrum van de gapende leegte…